Twee snelheden lopen parallel.
Bouwen gaat in dagen, adoptie in weken. Laat je die twee overlappen in plaats van op elkaar wachten, dan win je maanden.
De lineaire val.
De verleiding is om alles netjes na elkaar te doen. Eerst bouwen, dan uitrollen, dan pas het volgende. Maar adoptie kost tijd die niets met de bouw te maken heeft. Wacht je tot het ene blok volledig is ingedaald voor je aan het volgende begint, dan maak je van zes weken werk drie maanden.
Laten overlappen.
Terwijl bouwblok één wordt geadopteerd, bouw ik blok twee al. Twee tempo's, bewust uit elkaar gehouden. Het bouwen volgt zijn eigen snelheid, de adoptie de hare, en ze lopen naast elkaar. Zo is er altijd iets in beweging, en wacht niemand op de ander.
Adoptie is mensenwerk.
Een blok landt pas als mensen het vertrouwen en gebruiken. Dat is geen uitrol-mail, dat is ontwerp- en begeleidingswerk. Ik houd daarbij iedereen in beeld, van Annie bij de receptie tot Johan in de directie. Hier komt mijn twaalf jaar UX binnen: AI bouwen die mensen echt gaan gebruiken, niet alleen AI die technisch werkt.
Het ritme volhouden.
Klein, werkend, in productie, en dan het volgende. Momentum boven het grote plan. Een organisatie die elke paar weken iets nieuws ziet werken, blijft geloven in de richting. Een organisatie die maanden op één grote oplevering wacht, verliest het onderweg. Twee snelheden naast elkaar houden dat geloof vast.