Op maat, zonder ballast.
De vraag is niet meer of je kunt bouwen. Het is wanneer bouwen wint van een licentie die negentig procent doet wat je niet nodig hebt.
De standaardlicentie en haar overgewicht.
Een standaardtool wil alles voor iedereen zijn. Je betaalt voor functies die je nooit gebruikt, en je past je werk aan de tool aan in plaats van andersom. Voor veel organisaties was dat lang de enige optie. Dat is het niet meer.
Wat de rekensom veranderde.
In de laatste vijftig dagen bouwde ik er zo'n veertig, allemaal werkend. Software op maat is geen luxe meer die maanden en een team kost. Voor wie het kan, is het een kwestie van dagen. Dat verschuift de afweging. Niet kopen omdat bouwen te duur is, maar bouwen wat precies past, en de rest kopen.
Wanneer kopen wél wint.
Eerlijk, want dogma helpt niemand. Voor commodities koop je. Voor wat zwaar, doorlopend onderhoud vraagt, koop je. Voor wat de markt al perfect oplost, koop je. Bouwen is geen doel op zich. Het is een keuze die je maakt waar maatwerk echt iets toevoegt.
De regel die ik aanhoud.
Bouw wat precies jullie probleem oplost, en niets meer dan dat. Koop de rest. Het verschil tussen bouwen en kopen is in de kern het verschil tussen passen en ballast. Een interne applicatie die één ding goed doet, verslaat een platform dat tien dingen half doet. Elke keer.